Zijn perfecte personages slecht voor ons zelfbeeld?

You may also like...

13 reacties

  1. Daenelia schreef:

    Nee, de reden dat perfecte personages geen goed idee zijn is dat er niets interessants met ze gebeurd. Dat ze alles oplossen op een makkelijke manier, dat ze niets leren en dus ook niet groeien. Daarom zijn perfecte personages slecht.
    Perfecte personages zijn niet de personages die knap, mooi, slim, succesvol, rijk en geliefd zijn. Die kunnen ook hun valkuilen hebben. Perfecties is als iets af en compleet is, en geen enkel persoon is dat. Ook geen fictieve personages, als het goed is, en de schrijver zijn best doet.
    Ik geloof niet dat een personages iemand echt een slecht zelfbeeld geeft. Dat doen mensen in de echte wereld al voor je 😉

  2. Vivian schreef:

    Heel interessant onderwerp! Ik stoor me er wel aan als personages té perfect zijn, maar dat komt dan vooral doordat ik het gewoon ongeloofwaardig vind. Over wat het betekent voor het zelfbeeld van de lezer denk ik eigenlijk niet zo na, het is immers fictie inderdaad.

  3. jacolinemaes schreef:

    Ik ben het denk ik wel met je eens. Ik stoor me niet aan perfecte personages, maar soms mag er in bepaalde genres zoals bijv. YA naar mijn mening best nog wat meer diversiteit zitten. Het ligt denk ik ook aan het soort boek dat je leest en de reden waarom je het leest, als je weg wilt zwijmelen zijn wat perfecte personages niet altijd erg (al vind ik dat inderdaad ook gauw saai worden, maar ik ben dan ook meestal niet van de wegzwijmel boeken).

  4. Madelon schreef:

    Interessant artikel!
    Ik vind perfecte mannen niet zo erg, haha, lekker bij wegzwijmelen.
    Als een vrouw te perfect is, erger ik me daar al snel aan, want dan denk ik: dat is gewoon compleet niet realistisch. En juist gebreken, maken een personage ook interessant. En zolang je daarvoor een beetje voor uit kan komen als personage, sta je eigenlijk ook weer sterker. Zo af en toe is een perfect personage niet zo erg, maar inderdaad, wat al vaker gezegd is: er moet wel voldoende afwisseling in zitten.

    • Lisa schreef:

      Helemaal met je eens! En ik moet toegeven dat ik perfecte mannen in romantische boeken ook niet erg vind. Heel fout eigenlijk aangezien ik het bij meiden niet tof vind, maar ja… perfect zwijmelmateriaal, haha.

  5. Renée schreef:

    Zo heb ik er eigenlijk nog nooit over nagedacht, maar ik denk ook dat het heel erg afhangt van hoe je persoonlijkheid is. Personages kunnen we wel inspireren, maar ik denk niet dat het mijn zelfbeeld aantast.

  6. Marcia schreef:

    Ik vind perfecte personages vooral heel erg saai, maar ze hebben geen invloed op mijn zelfbeeld..

  7. Daniëlle schreef:

    Ik heb er zelf geen problemen mee, maar ik kan me zeker voorstellen dat sommige meiden er last van kunnen hebben. Zeker als je in een fase zit waarin je jezelf constant aan het vergelijken bent. Maar ik heb dat zelf eigenlijk nooit gehad, omdat het een boek is. Het is altijd geschreven door een schrijfster, en voor mij is het dan gewoon ‘bedacht’ in plaats van ‘oh, dat personage is perfect én echt’.

  8. Ilse schreef:

    O, zo heb ik er eigenlijk nog nooit over nagedacht. Ik denk dat het ook wel ligt aan het soort boeken dat je leest. Ik bedoel, in de verhalen die ik lees, zitten meestal juist imperfecte personages. Er is iets mis met hen of hun leven en daarover gaat dan het verhaal. Dat vind ik juist heel boeiend om te lezen. =)

    • Lisa schreef:

      Ik lees veel romantische boeken en dan lijkt het alsof het personage imperfect is, maar eigenlijk zijn het dan altijd factoren buiten het personage om die hem/haar het leven moeilijk maken. De personages zijn dus vaak zo goed als perfect, maar de omstandigheden zijn gewoon prut, haha.

  9. zwartraafje schreef:

    Je bracht me alweer aan het lachen. Ik ben een vrij onzeker iemand maar bij boeken trek ik me zoiets niet aan. Al merk ik wel dat ik het leuker leesvoer vind wanneer men zich op het karakter van een personage focust in plaats van haar fysieke verschijning. Ik ben nu eenmaal iemand die de inhoud belangrijker vindt dan de verpakking. Geen invloed op mijn zelfvertrouwen dus. Ah nee, mijn haar is zijdezacht (soms toch) én het heeft Hermione-neigingen (coupe Alle richtingen maar hé … Hermione).

  10. “Dan had ik nu een schitterend huis inclusief kattenmansion.” Haha, genius 😀 Interessant stelling, ja … Ik denk er wel ongeveer zoals jou over denk ik. Het stoort me niet echt (it’s part of the fun zelfs om even deel uit te maken van die perfectie die aan het echte leven ontbreekt), maar soms is een niet zo perfect personage ook wel verfrissend. Moderation is key!

    • Lisa schreef:

      Precies! Ik moet ook echt wel boeken afwisselen. Alleen maar over perfecte personages lezen gaat irriteren, maar alleen over imperfecte personages ook.

Geef een reactie (want dat maakt mij blij!)